Δευτέρα, Ιουλίου 16, 2018

Στην αναμονή λοιπόν..




Πριν μερικές ημέρες, 30.6.2018 για την ακρίβεια, είχα τοποθετήσει ένα χαρτάκι στον τοίχο που έγραφε για ένα κράτος που θα ξεπάγωναν οι διαδικασίες και θα ερχόταν και πάλι στο προσκήνιο της επικαιρότητας.

http://www.ministryoftruth.gr/2018/06/blog-post_400.html

Μια ημέρα πριν τον τελικό του Μουντιάλ το Σάββατο, το σκηνικό πάλι σκοτεινιάζει στα χώματα που δεν έχουν δει ειρήνη, με απολογισμό 220 τραυματίες και δύο νεαρούς νεκρούς, 15 και 16 ετών. 



Τα νέα επεισόδια ανακοινώνονται από τα ΜΜΕ στις 14.7, σε ανάμνηση και προσφορά της 14ης Μαΐου 2018.

Όσο περνάει ο καιρός, τόσο πιο πολύ πιστεύω ότι αυτή την ημέρα θα τη θυμόμαστε για πολλά χρόνια...είναι ο διαβήτης και ο χάρακας από εδώ και μπρος, όσων χαράζουν την πορεία των εξελίξεων.

Είναι εκείνη ημέρα ένας χρονικός συντονισμός που θα μας οδηγήσει στο μετά...στο μετά από το τώρα, ένα τώρα που μας κρατάει υπνωτισμένους, κάνοντας μας να πιστεύουμε ότι ο πλανήτης, αν και κάπως έχει τα χάλια του, πάραυτα παραμένει ακόμη ασφαλής...από έναν μεγάλο πόλεμο, από μια μεγάλη πανδημία, από μια μεγάλη καταστροφή. 

Σήμερα διάβασα ότι εκεί κάτω υπήρξε εκεχειρία και από τις δύο πλευρές…

Μια εκεχειρία από τις πολλές που σχηματίζουν μια διαχρονική ουτοπία στο ζήτημα της περιοχής. Μια εκεχειρία ρολόι που μετράει αντίστροφα μέχρι την επόμενη παραβίασή της.

Αναμονή λοιπόν…

οι εκεχειρίες δύσκολα επιτυγχάνονται, εύκολα σπάνε, ειδικά αυτό το κρίσιμο διάστημα των τελευταίων ημερών του 7ου.

Και εκεί θα δούμε ποιος κράτος ήταν αυτό που με τους κατοίκους του έκαναν κουμάντο στον πλανήτη. Αν ήταν αυτό το κράτος που φταίει για όλα τα δεινά ή οι σκιές το χρησιμοποίησαν σαν αποδιοπομπαίο τράγο, έθνος για όλα τα θελήματα και με ισχυρή κάλυψη.

Αναμονή λοιπόν,…


μερικές μέρες αναμονή, σε μια εκεχειρία όπως οι προηγούμενες.... 

Αλλά και σε μια Γαλλία που από χθες πανηγυρίζει..ηδονές που έλκουν οδύνες, πανηγυρισμοί που βάφονται με αίμα



Rick.

Share:  

0 comments:

Δημοσίευση σχολίου