Κείμενα Νίκος Λυγερός
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου


Στα μεγάλα κατεχόμενα
να χαίρεσαι κάθε στιγμή
που ζεις ελεύθερος
γιατί τότε αγγίζεις
τη μνήμη μέλλοντος
κι αρχίζεις να βλέπεις
ό,τι δεν κοίταζες
τόσα χρόνια τύφλας
δίχως μπαστούνι
αφού δεν είχες καν
την ιδέα να σκεφτείς
την απελευθέρωση
γιατί το ίδιο σου
το συντηρητικό μυαλό
ήταν κατεχόμενο
λόγω φοβίας
κι αδιαφορίας.


Μικρά και Μεγάλα Κατεχόμενα

Αν μερικοί από εσάς θεωρούν ότι υπάρχουν κατεχόμενα να ξέρουν ότι είναι μικρά κατεχόμενα, υπάρχουν και μεγάλα. Η Κωνσταντινούπολη είναι η μόνη πόλη στην Ελληνισμό που λέγεται Πόλη, έχει μεγάλη σημασία γιατί είναι μία μορφή ανωνυμίας. 

Είναι ανωνυμία, αλλά επειδή είναι μοναδική, ξέρουμε ακριβώς ότι είναι ονομασία.

Αυτή η Πόλη κατάφερε σε διάρκεια να αποτελέσει το κέντρο μιας Αυτοκρατορίας που είναι η πιο μακρόχρονη του κόσμου. Η Κωνσταντινούπολη είναι σημείο αναφοράς διαχρονικό. Ξέρετε κάτι; Αν θέλετε να δώσετε ραντεβού σε κάποιον σε εκατό χρόνια, μπορεί μερικοί από εσάς να πουν στο σπίτι μου, στη γειτονιά μου.

Θα δείτε ότι το πιο εύκολο και το πιο αποτελεσματικό είναι οι εκκλησίες για καλό ραντεβού. Από όλες αυτές τις εκκλησίες υπάρχει μία που είναι πιο ιδανική για τέτοια ραντεβού. Στην Κωνσταντινούπολη έχετε όλοι ένα ραντεβού με το μέλλον και το παρελθόν είναι η Αγία Σοφία. Η Αγία Σοφία δεν είναι η Αγία Σοφία, είναι η σοφία του Χριστού.


Το εντυπωσιακό για μας είναι ότι σας λέει ο Ναός ότι δεν έχει ξεχάσει τίποτα. Η δομή του Ναού, η θέση του Ναού, η θέση της Κωνσταντινούπολης μέσα στον Ελληνισμό και στον Χριστιανισμό δεν είναι μία λεπτομέρεια.

Και αν το σκεφτείτε, το Οικουμενικό Πατριαρχείο παραμένει εκεί, ενώ θα μπορούσε πολύ εύκολα να μετακινηθεί. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι παραμένει. Υπάρχει άλωση της Κωνσταντινούπολης από το 1453, 29 Μαΐου την Τρίτη το πρωί. Κι εμείς οι Έλληνες μιλάμε ακόμα για αυτήν το 2014, αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε ικανοί να μην ξεχνάμε.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν γεννήθηκαν Έλληνες, δεν έζησαν Έλληνες, δεν πέθαναν Έλληνες κι όμως παρέμειναν Έλληνες. Είναι μερικοί που άντεξαν όλα αυτά και παρ' όλα αυτά έχουν μείνει εκεί συνεχίζουν την παράδοση, συνεχίζουν την Χριστιανοσύνη, συνεχίζουν τον Ελληνισμό και δεν έχουν ξεχάσει τίποτα. Το θέμα είναι αν το ξεχνάμε εμείς.

Όσο πιο πολλοί θα πηγαίνουν στην Κωνσταντινούπολη, τόσο πιο ζωντανή θα είναι. Γιατί υπάρχουν δικοί μας άνθρωποι εκεί πέρα. Μπορεί να τους ονομάζετε μόνο Κωνσταντινοπολίτες, ενώ στην πραγματικότητα είναι εγκλωβισμένοι.

Θα ήθελα να σκεφτείτε ότι ένας τρόπος να τροφοδοτήσουμε αυτήν την συνέχεια του Χρόνου, αυτήν την υπερχορδή στην Κωνσταντινούπολη είναι να πηγαίνουμε εκεί πέρα αλλά ως Αποστολή.

Αυτή η αποστολή είναι αυτό που εμπνέει τους άλλους. Μερικές φορές κάνουμε πράγματα χωρίς να ξέρουμε τον λόγο, άλλοι κάνουν λιγότερα επειδή ξέρουν τους λόγους, άλλοι κάνουν πράγματα επειδή είναι σπάνιος ο λόγος.

Στην Κωνσταντινούπολη η Χριστιανοσύνη είναι το σημείο αναφοράς. Η Κωνσταντινούπολη είναι ένα γνήσιο μάθημα για τον Ελληνισμό και την Χριστιανοσύνη γιατί στην πραγματικότητα είναι ένας τόπος ιερός όπως είναι οι Άγιοι Τόποι, είναι μία καλή προετοιμασία για τους επόμενους. Ο συνδυασμός του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού βρίσκεται στην Πόλη.

Είναι πολύ καλό να πηγαίνουμε εκκλησία την Κυριακή, είναι εύκολο όμως. Είναι ακόμα καλύτερο αν βοηθάμε εκκλησίες να λειτουργούν. Κατά συνέπεια το φαινόμενο της Κωνσταντινούπολης είναι το πιο μακρόχρονο που έχει ο Χριστιανισμός, ο Ελληνισμός σε συνδυασμό και παρ' όλα τα προβλήματα είναι εδώ.



Αγία Σοφία Χριστού. (Dessin sur cahier) N. Lygeros


Τώρα που ξέρεις
για τα Κατεχόμενα
τα μικρά και τα μεγάλα
πρόσεχε τις κινήσεις σου
γιατί η καθεμία
είναι σημαντική
για την εξέλιξή σου
ως πολεμιστής
της απελευθέρωσης
αφού βλέπεις πια
ότι η βαρβαρότητα
δεν έχει κανένα έλεος
για την αθωότητα
και συνεχίζει
ασταμάτητα
την καταστροφή
όλων των στοιχείων
που αποδεικνύουν
την ιστορική αλήθεια
δίχως την παρέμβαση
των κοινωνιών
της λήθης
και της αδιαφορίας
αφού αυτό είναι
το πρέπον για τον Χρόνο
και την Ανθρωπότητα.


Σοφία Ντρέκου / Νίκος Λυγερός Λόγοι

Κείμενα/Ποίηση: Opus of N. Lygeros
Small and Large Occupied Territories - N. Lygeros
Translated from the Greek by Athena Kehagias





Στο αεροδρόμιο των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου προσγειώθηκαν τα έξι τελευταίου τύπου αεροσκάφη F-35Β, της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας, για να λάβουν μέρος στην άσκηση Lightning Dawn, που πραγματοποιείται στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τον Βρετανό Διοικητή, στην παρούσα φάση τα αεροσκάφη δεν υα χρησιμοποιηθούν σε πολεμικές επιχειρήσεις και θα αξιοποιηθούν μόνο για εκπαιδευτικούς σκοπούς.

«Το αεροσκάφος αυτό είναι καινούριο για εμάς. Η παρουσία τους εδώ είναι για να γίνουν οι απαραίτητες δοκιμές, να ελέγξουμε το kit, να δούμε τα logistics και να συνεχίσουμε τις εκπαιδευτικές ασκήσεις ώστε να εκτιμήσουμε το βαθμό ετοιμότητας. Αυτό θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε να εξελίσουμε το αεροσκάφος και αργότερα να χρησιμοποιηθεί στο νέο αεροπλανοφόρο Queen Elisabeth, μέχρι το τέλος του 2020,» τόνισε ο Διοικητής των Βρετανών.

Τα F-35Β, θα παραμείνουν στο Ακρωτήρι για έξι εβδομάδες πριν επιστρέψουν στη βάση τους, στην Μεγάλη Βρετανία.

Μέχρι στιγμής η Βρετανία έχει προμηθευτεί από την αμερικανική εταιρεία Lockheed Martin, 17 F-35 Lightning, ενώ το εξοπλιστικό της πρόγραμμα προβλέπει την απόκτηση συνολικά 138 αεροσκ
αφών.





Η Ουάσινγκτον, η βορειοδυτική Πολιτεία των ΗΠΑ, έγινε η πρώτη στη χώρα που νομιμοποίησε την κομποστοποίηση νεκρών, προσφέροντας στους κατοίκους της μια εναλλακτική επιλογή στην ταφή και την αποτέφρωση.

Ο νόμος αυτός υιοθετήθηκε στα τέλη Απριλίου από το Κογκρέσο της Πολιτείας και επικυρώθηκε χθες, Τρίτη, από την πολύ προοδευτική Δημοκρατική κυβερνήτη της πολιτείας Τζέι Ίνσλι, η οποία είναι υποψήφια για τις προεδρικές του 2020 με ένα πολύ οικολογικό πρόγραμμα.

Το μέτρο αυτό θα τεθεί σε ισχύ τον Μάιο του 2020 και θεωρείται μια πρακτική επιλογή για τις πόλεις στις οποίες σπανίζει πια ο χώρος για νέα νεκροταφεία.

Στο τέλος της διαδικασίας, τα αγαπημένα πρόσωπα των εκλιπόντων θα παραλαμβάνουν τον «χουν» των νεκρών τους, τον οποίον θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να φυτέψουν ένα δέντρο στη μνήμη του, λουλούδια
κλπ.




Η κομποστοποίηση «προσφέρει μια εναλλακτική στην ταφή ή την αποτέφρωση και είναι μια φυσική διαδικασία, ασφαλής, βιώσιμη και θα επιτρέψει μια σημαντική οικονομία όσον αφορά τις εκπομπές CO2 και τη χρήση εδάφους», επισημαίνει η Κατρίνα Σπέιντ, η οποία ασκούσε πιέσεις στα μέλη του τοπικού Κογκρέσου για την θέσπιση του νόμου που θα την επέτρεπε.

Η νεαρή γυναίκα, η οποία υποστηρίζει με πάθος την εναλλακτική αυτή λύση εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια, δημιούργησε στο Σιάτλ την εταιρεία Recompose (ανασύνθεση), η οποία ανέπτυξε μια διαδικασία για την κομποστοποίηση νεκρών, την οποία ετοιμάζεται να εμπορευτεί.

Σύμφωνα με λεπτομέρειες που έδωσε στη δημοσιότητα η επιχείρηση, η διαδικασία αυτή συνίσταται πολύ απλά σε μια επιτάχυνση της φυσικής διαδικασίας αποσύνθεσης του σώματος, με την τοποθέτησή του μαζί με άχυρο, ροκανίδια και τριφύλλι σε ένα ατσάλινο κοντέινερ, όπου δημιουργούνται οι ιδανικές συνθήκες υγρασίας και οξυγόνωσης για να κάνουν τη δουλειά τους τα βακτήρια.

«Όλα κομποστοποιούνται, συμπεριλαμβανομένων των δοντιών και των οστών», αναφέρει η Recompose, διευκρινίζοντας ότι υπάρχουν στάδια στη διαδικασία κατά τα οποία αφαιρούνται ενδεχόμενα σφραγίσματα, βηματοδότες και άλλες προθέσεις που δεν είναι βιοδιασπώμενα.

Η σορός αποσυντίθεται φυσικά εντός περίπου 30 ημερών, σύμφωνα με την εταιρεία.

Ο «χους» που απομένει είναι περίπου ένα κυβικό μέτρο ή περίπου δύο καροτσάκια, και οι οικογένειες μπορούν να τον σκορπίσουν στον κήπο τους ή να τον χρησιμοποιήσουν για να φυτέψουν ένα δέντρο στη μνήμη του νεκρού τους.

«Επιστημονικά ελεγμένη διαδικασία»

Η διαδικασία που ανέπτυξε η Recompose μοιάζει με αυτήν που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες στην γεωργία για την κομποστοποίηση των πτωμάτων ζώων. Το 2018 η διαδικασία αυτή είχε ελεγχθεί επιστημονικά από το πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Ουάσινγκτον με έξι σορούς που είχαν δωρίσει εθελοντές.

«Βρήκαμε ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την κομποστοποίηση ζώων ήταν το ίδιο αποτελεσματικές και στους ανθρώπους», δήλωσε η επιστήμων Λιν Κάρπεντερ-Μπογκς, εξειδικευμένη στην εδαφολογία, η οποία διευκρίνισε ότι «τροποποιήθηκαν τα υλικά που χρησιμοποιούνται για να καταστούν κοινωνικά αποδεκτά».

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που επικαλείται η Recompose, περισσότεροι από ένας Αμερικανός στους δύο κατά μέσον όρο επιλέγουν να αποτεφρωθούν μετά θάνατον και η Πολιτεία της Ουάσινγκτον βρίσκεται στην πρώτη γραμμή με 76% του ποσοστού των κατοίκων της να επιλέγει την αποτέφρωση.

Για την Κατρίνα Σπέιντ η νέα αυτή επιλογή είναι γεμάτη πνευματικότητα: «Η ιδέα της επιστροφής στη φύση κατά τόσο άμεσο τρόπο και της επανένταξης στον κύκλο της ζωής και του θανάτου είναι πραγματικά πολύ όμορφη», σημειώνει.

Ωστόσο η Επισκοπική Σύνοδος της Πολιτείας δεν έχει την ίδια άποψη και πήρε επισήμως θέση κατά του νόμου αυτού με επιστολή της προς το τοπικό Κογκρέσο. «Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει ότι η αντιμετώπιση του ανθρώπινου λειψάνου με αυτόν τον τρόπο δεν δείχνει αρκετό σεβασμό προς το σώμα του νεκρού».

Τον ανταγωνισμό που δημιουργείται δεν εκτίμησαν επίσης καθόλου τα γραφεία τελετών. Η Recompose προβλέπει ότι θα χρεώνει περίπου 5.500 δολάρια για τη διαδικασία αυτή, το οποίο είναι ένα ποσό πολύ υψηλότερο από μια μέση τιμή αποτέφρωσης, αλλά είναι χαμηλότερο από αυτό που κοστίζει ένας ενταφιασμός με φέρετρο.
Πράσινες μέθοδοι ταφής και ο… Λουκ Πέρι

Οι «πράσινες» μέθοδοι ενταφιασμού κερδίζουν εξάλλου συνέχεια έδαφος στις ΗΠΑ όπου υπάρχουν εταιρείες που προτείνουν «βιολογικά» φέρετρα, ή ενταφιασμό μόνο με το σάβανο, χωρίς φέρετρο, στις πόλεις που αυτό επιτρέπεται.

Ο ηθοποιός Λουκ Πέρι, ο σταρ της σειράς «Beverly Hills 90210», ο οποίος έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή στις αρχές Μαρτίου, ενταφιάστηκε ντυμένος με ένα «κοστούμι» που είχε φτιαχτεί με βάση τα μανιτάρια και άλλους μικροοργανισμούς, όπως ήταν η επιθυμία του.

Αυτή η «νεκρώσιμη περιβολή» που ονομάζεται «Infinity» (αιωνιότητα) φτιάχτηκε από την startup της Καλιφόρνιας Coeio και «βοηθάει στην αποσύνθεση του σώματος, συμβάλλει στην εξουδετέρωση των τοξικών ουσιών και μεταφέρει τα θρεπτικά συστατικά στον φυτικό κόσμο» όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία της αποσύνθεσης.

Η περιβολή αυτή πωλείται έναντι 1.500 δολαρίων, ενώ γίνονται και «επείγουσες παραδόσεις», διευκρινίζει η Coeio στον ιστότοπό της.

Η διαδικασία κομποστοποίησης νεκρών είναι ήδη νόμιμη στη Σουηδία, ενώ οι «φυσικές» ταφές – κατά τις οποίες η σορός ενταφιάζεται χωρίς φέρετρο ή με βιοδιασπώμενο φέρετρο– είναι νόμιμες στη Βρετανία, σύμφωνα με το BBC.




γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

Αδοκίμαστος, απείραστος άνθρωπος είναι σαν ένα καραβάκι που δεν ξέρεις ακόμη αν μπορεί να πλεύσει. Ας μην έχουμε ποτέ εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, εφόσον δεν είμαστε δοκιμασμένοι. Θα δοκιμαστούμε με πειρασμούς από τους συντρόφους μας, από τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν, από την σκληρότητα της ζωής και από την μοχθηρία των ανθρώπων. 

Εάν δεν ξεπεράσουμε την κακία και την αντίδραση, την συκοφαντία και τον πόνο που μας προκαλούν οι άλλοι, εάν δεν δοκιμάσουμε την θλίψη, τότε δεν είμαστε κάν στην αρχή της πνευματικής πορείας. Πρέπει να τα δοκιμάσουμε αυτά, για να έχουμε κάποια εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.

….Ο αδοκίμαστος άνθρωπος μπορεί να βρεθεί μπροστά στον πονηρό και να νομίζει πως είναι ο Χριστός. Θα του πουν κάτι και θα το πιστέψει, γιατί δεν έχει εμπειρία. Θα πέσει στην άγνοια, στην αμάθεια, στην κατηγορία, στον πόνο, στη θλίψη, στην απογοήτευση, από την παντελή απειρία του.






Μια μητέρα εξιστορεί το συγκλονιστικό θαύμα της Παναγίας και των Αγίων Αναργύρων, που έσωσε τη ζωή του γιού της.

Ένα συγκλονιστικό θαύμα της Παναγίας και των Αγίων Αναργύρων, διαβάστε τη μοναδική διήγηση της μητέρας:

«Το όνομα μου είναι Αθηνά Παππά. Στις 24-10-08 ο υιός μου Σπυρίδων είχε ένα σοβαρότατο τροχαίο.Είχε χτυπήσει στο κεφάλι και είχα αιματώματα στον εγκέφαλο, νεκρά κύτταρα τα οποία δεν αναπλάθονται ποτέ ξανά και θλάση στο κέντρο του εγκεφάλου.
Ήταν στην εντατική του Ν.Ν.Α επί 29 πραγματικά πολύ δύσκολες μέρες διότι ήταν σε κώμα, διασωληνωμένος γιατί δεν μπορούσε ν’ αναπνεύσει και επιπλέον είχε αρχίσει η εσωτερική σήψη στα όργανά του. Το αποκορύφωμα ήταν η 45-λεπτη ανακοπή που έκανε 3 ημέρες πριν την γιορτή της Παναγίας (τα εισόδια της Θεοτόκου).

Απ’ την ανακοπή του έμεινε ανεπάρκεια στην καρδούλα του, που θα την είχε για όλη του την ζωή.

Ο γιός μου ήταν 16 χρονών όταν συνέβη το τροχαίο. Εμείς πλέον δεν ξέραμε τι να παρακαλέσουμε τον Θεό. Οι γιατροί είπαν ότι αν ζήσει θα μείνει φυτό γιατί το χτύπημα στον εγκέφαλο είναι σ’ ένα σημείο όπου απ’ εκεί φεύγουν όλες οι πληροφορίες.

Μετά την ανακοπή και ενώ ήταν σε κώμα συνέχισε να βαραίνει. Δεν ανέπνεε, δεν λειτουργούσαν τα όργανά του, του έβαζαν αίμα και είχε πάρει και λοίμωξη όπου είχε 40 πυρετό. Παρακαλούσαμε τον Θεό με τον άντρα μου να τον αναστήσει, δεν ξέραμε τι να πρωτοπαρακαλέσουμε.

Την επόμενη μέρα απ’την ανακοπή κάναμε ακόμη μία λειτουργία στον Άγιο Σπυρίδωνα, την εκκλησία που ήταν μέσα, στον προαύλιο χώρο του Ν.Ν.Α. Η λειτουργία τελείωσε στις 10 περίπου το πρωί.

Όταν άνοιξε το επισκεπτήριο στις 13.00 μάθαμε ότι είχε περάσει ο πνευματικός μας κύριος Στέφανος Νταλιάνης και διάβασε το παιδί μας στην εντατική κατόπιν εντολής του πατρός Παΐσίου και Ευμενίου που έχουν κοιμηθεί. Μπήκαμε στο δωμάτιο του και ώ του θαύματος το παιδί απ’ τον λαιμό και κάτω ήταν αναστημένο.

Ο πυρετός ήταν 36,6, τα νεφρά του δούλευαν κανονικά, είχε πολλά ούρα και κόπρανα και ανέπνεε μόνος του χωρίς μηχάνημα. Επιπλέον η καρδιά του δούλευε μόνη της χωρίς το μηχάνημα.

Οι γιατροί μας είπαν: πρόκειται για θαύμα. Ξαφνικά πήρε μπρος και εκτός από το κεφάλι του (ήταν σε κώμα) όλο του το σώμα δούλευε ρολόι. Αν συνεχίσει έτσι, μας είπαν, σε 2 ημέρες θα βγει από την εντατική. Όσο για τον εγκέφαλο μας είπαν θα μείνει φυτό…

Σε δύο ημέρες ξημέρωναν τα εισόδια της Θεοτόκου. Το πρωί κάναμε λειτουργία πάλι στον Άγιο Σπυρίδωνα και φύγαμε να πάμε στο Τζάνειο νοσοκομείο, διότι εκεί θα μετέφεραν το γιο μας. Καθώς πηγαίναμε στο Τζάνειο άρχισα να φωνάζω υστερικά. «Έκλαψε η Παναγία και θέλω να μου φέρετε τα δάκρυά της. Κλαίει για τον Σπύρο μου».

Η αδερφή μου και ο άντρας μου προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν, όμως εγώ ήμουν ανένδοτη και πολύ εχθρική μαζί τους γιατί δεν με πίστευαν. Φώναζα συνεχώς ότι κλαίει η Παναγία κάπου στον Ορωπό για τον Σπύρο μου αλλά όλοι με θεωρούσαν τρελή. Δεν ήξερα τι έλεγα όμως επέμενα πολύ. Σε σημείο που μ’ άκουγαν οι γιατροί του Τζανείου και οι ασθενείς και προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν. Εγώ ανένδοτη.

Ωστόσο η ώρα περνούσε και το ασθενοφόρο που μετέφερε το παιδί μας απ’ το Ν.Ν.Α δεν φαινότανε πουθενά. Εγώ γκρίνιαζα για τα δάκρυα της Παναγίας, μ’ έπιασε ανησυχία επειδή αργούσε να ‘ρθει το παιδί. Στις 1.30 περίπου το μεσημέρι έφτασαν.

Εγώ έκλαιγα πολύ και παρακαλούσα τους συγγενείς να μου φέρουν τα δάκρυα της Παναγίας μέχρι που είδα το φορείο με τους γιατρούς που συνόδευαν το παιδί μας να έρχονται… Οι γιατροί ήταν χαμογελαστοί… Το παιδί είχε ξυπνήσει καθ’ οδόν προς το Τζάνειο γι’ αυτό άργησαν να μας το φέρουν…

Είδαμε το παιδί μας ξύπνιο και δεν το πιστεύαμε. Τα μάτια του ήταν στη θέση τους και το αιμάτωμα που είχε στα μάτια είχε εξαφανιστεί. Είχε ξυπνήσει και είχε ξυπνήσει καλά. Ακόμη βέβαια δεν ξέραμε τι θα λειτουργούσε απ’ το σώμα του και τι όχι διότι μόνο μας κοιτούσε… Είχε ακόμη τραχειοστομία και την γαστροστομία…

Μόλις τακτοποιήσαμε το παιδί στο δωμάτιο εγώ άρχισα πάλι να φωνάζω και να μαλώνω με όλους. «Κλαίει η Παναγία για τον Σπύρο μου», τους έλεγα. Πηγαίνετε να μου φέρετε τα δάκρυά της. Κανείς δεν με καταλάβαινε, κανείς δεν με πίστευε. Κανείς δεν μου έδινε καμία σημασία…

Σε 2 ώρες περίπου και ενώ περιποιόμουν το γιο μου χτύπησε το κινητό μου και ήταν μια φίλη η οποία με ρώτησε σε ποιο νοσοκομείο και σε ποιο δωμάτιο είμαστε για να ‘ρθει. Μόλις ήρθε της λέω: «Μου ‘φερες τα δάκρυα της Παναγίας»; Εκείνη με κοίταξε κάπως και μου είπε ότι η πεθερά της είχε πάει εκδρομή στον Ορωπό αλλά πρώτα πέρασε απ’ την εκκλησία ν’ ανάψει ένα κερί.

Εκεί έμαθε ότι η εικόνα της Παναγίας μυροβλύζει και κάθε χρόνο που είναι τα εισόδια της Θεοτόκου ανοίγουν την εικόνα και παίρνουν το μύρο. Πήρε μύρο για κείνη και θυμήθηκε και μένα και ζήτησε απ’ τον ιερέα και για μένα. Το ‘δωσε στη νύφη της κι εκείνη έτρεξε και μου το ‘φερε. Παίρνω το μύρο απ’ τα χέρια της και χωρίς δεύτερη σκέψη το κάνω χαπάκι και του το βάζω με τη σύριγγα απ’ την γαστροστομία που είχε στο στομάχι. Εκεί ηρέμησα και δικαιώθηκα κιόλας στους συγγενείς μου.

Το ίδιο βράδυ γύρω στις 1.30 μπήκαν 2 γιατροί στο δωμάτιο οι οποίοι στάθηκαν πάνω απ’ το παιδί το κοίταξαν κάτι είπαν μεταξύ τους και έφυγαν. Είπα στην αδερφή μου να τρέξει στο διάδρομο να τους προλάβει νε μας πουν τι είδανε, όμως εκείνη δεν τους είχε δει. Την επόμενη το πρωί που πήγα να κοινωνήσω στην εκκλησία του Τζανείου είδα ότι η εικόνα των Αγίων Αναργύρων και οι γιατροί που είχαν έρθει ήταν τα ίδια πρόσωπα.

Απ’ εκείνη την ημέρα τ’ αποτελέσματα ήταν θεαματικά. Ο Σπύρος μου έβγαλε την τραχειοστομία, την γαστροστομία, επικοινωνούσε και σε μία εβδομάδα δειλά-δειλά περπατούσε. Ο υπέρηχος της καρδιάς έδειξε ότι έχει καινούρια καρδιά και η μαγνητική εγκεφάλου έδειξε ότι το παιδί μας δεν είχε χτυπήσει ποτέ. Βγήκαμε την ημέρα του Αγ. Σπυρίδωνος απ’ το νοσοκομείο περπατώντας. Οι γιατροί μας είπαν: Δεν ξέρουμε που πιστεύετε αλλά όλ’ αυτά η επιστήμη δεν μπορεί να τα εξηγήσει.

Πρέπει ακόμη να πώ ότι ο σταυρός που έφερε ο πνευματικός μας στην εντατική και σταύρωσε το παιδί μας κοκκίνισε. Η Παναγία σκέπασε το παιδί μας και τόσο ταπεινοί είναι οι Άγιοι μας όπου ανάστησαν το Σπύρο μας και σήμερα είναι εντελώς καλά. ”


Το επίκεντρο του σεισμού εντοπίστηκε στα 45 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ρεθύμνου
Σεισμική δόνηση μεγέθους 3,6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στη 1:27 μετά τα μεσάνυχτα στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στο Ρέθυμνο και το Ηράκλειο, στην Κρήτη.

Το επίκεντρο του σεισμού εντοπίστηκε στα 45 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Ρεθύμνου, ενώ το εστιακό βάθος μετρήθηκε στα 49 χιλιόμετρα.